Hedwig Moeller - 47

Dora Frieda Hedwig Möller

Geboorteacte 20 januari 1904

Hedwig Möller bij haar huwelijk in 1899

Frans Möller [112] en Emilie Daamen [113]

Bidprentjes van

Fransz Möller en Emilie Damen

Kevelaer gebedenblad

Gerhard ontmoette zijn aanstaande vrouw, toen hij haar een naaimachine verkocht. Ze was de dochter van meubelmaker Fransz Möller en Emilie Daamen. De familie woonde aan de Gotestrasze 1 in Bocholt. Hedwig (spreek uit op z’n Duits als Heedwig) was coupeuse en kon uitstekend naaien. Ze gaf zelfs les in het maken van kleding.

 

Toen Hedwig Gerhard ontmoette had ze net een groot persoonlijk drama achter de rug. Er was een man, Hubert, die haar zijn liefde had verklaard. Dat blijkt uit een brief die hij schrijft. Hij heeft in deze brief onomstotelijk blijk gegeven van zijn onvoorwaardelijke liefde en zijn diepe vertrouwen in God dat alles goed komt. Hubert was haar aanstaande verloofde en hij besloot voor de verloving een bedevaartstocht te houden naar Kevelaer, een Maria bedevaartplaats in Duitsland. Hij wilde daar om kracht vragen aan de Heilige maagd. De tocht werd te voet afgelegd. Onderweg liep hij een infectie op aan zijn voet waaraan hij uiteindelijk overleed.

 

We zouden niets van hem geweten hebben als Nel Kwak niet had verteld van de brieven in de linnenkast van haar moeder op de ouderslaapkamer in Winterswijk. De oudste kinderen snuffelden daar vaak stiekem in en maakten daar plezier over. Op latere leeftijd heeft moeder Hedwig de brieven een keer aan Nel laten lezen. Toen ze jaren later dan ook een brief onder ogen kreeg die afkomstig was uit de nalatenschap van Yvonne Kwak [197], de dochter van haar jongste broer Karel, herkende Nel het handschrift meteen. Nel: “Nu ik, jaren later, deze brief opnieuw heb gelezen begrijp ik mijn moeder nog beter. Ik zie haar nog bij de linnenkast staat terwijl ze mij het mooie handschrift liet zien”.

 

De brief van Hubert:

 

Bocholt de 21e Augustus 1897

 

Trouwe geliefde Hedwig

Jouw laatste woorden, die je me geschreven hebt, zijn diep in mijn ziel doorgedrongen. Oneindig groot is de adel van mijn hart. O innig geliefde ik acht je hoog, zoals je er maar één hoog achten kan. Ik weet al lang, wat er diep in jouw hart verborgen ligt. Ja eindeloze liefde is in de diepte van jouw ziel doorgedrongen. Ja, hoe is het mogelijk, wie had het ooit kunnen geloven. Wie steeds op God vertrouwt, heeft steeds op vaste bodem gebouwd.

 

Trouwe geliefde, er zijn nu zes maanden voorbij, een half jaar, sinds ik bij je thuis was. Voorwaar een gelukkige avond. Al vele stormen in die dagen meegemaakt, die we samen beleefd hebben. We moeten niet meer naar het verleden kijken, maar veel meer in de toekomst. En hoe ziet het er daar uit? Ja. Trouwe geliefde, och kijk altijd voor me in de toekomst. Want de mens wikt, God beschikt.

 

Gods wegen zijn wonderbaarlijk, Gods besluiten ondoorgrondelijk. Daarom moeten we in trouw en liefde volharden, want alleen in de geest van God, is de echte liefde. Ja, liefde die nog boven de dood uitstijgt.

Onvergetelijke liefde, de wereld kent geen liefde, ze tart de liefde en verheft de zonde.Ze eert niet de mens die zijn leven opoffert voor God, maar eert demens die zich verlaagt tot minder dan een dier. Ze verlangt naar haar schanddaden. Ja, ondankbaarheid is des werelds loon. Daarom laten we bidden, onophoudelijk bidden, want wie zo laag staat moet oppassen dat hij niet valt. In God zijn we dat wat we zijn en wat we zullen worden. In de kerk van God, schrijft de vorst van de apostelen Paulus is het huwelijk een groot geheim. Daarom moeten we alles vermijden, wat de liefdesband zou kunnen beschadigen. Want liefde vraagt liefde terug anders is er niets meer.

 

Innig geliefde, ik heb je deze brief geschreven. Om je alles nog eens goed uit te leggen. O laat het toch in de toekomst jouw toekomst zijn, speciaal in het uur der beproeving, denk vaak aan deze brief die ik ’s avonds voor ik naar Kevelaer vertrok heb geschreven. Daarmee wil ik afsluiten, tot slot nog. Alleen in het Kruis vind je zegen. Kijk vaak omhoog naar het Kruis en dan kun je zien, hoe groot de zonde wel moet zijn, iedereen moet een kruis dragen en als het eens zwaar valt, laten we dan omhoog kijken naar het kruis dan wordt de pijn verzacht.

 

Als God onze troost is wat zal het ons schaden als we de wereld verliezen. Laten we daarom kinderen van God zijn. Dan kunnen we gelukkig naar de toekomst kijken, want de zegen van de Almachtige God zal op ons neerdalen.

In ’t bijzonder wanneer het gelukkige uur komt, dat wij aan de voet van het altaar zullen neerknielen. Daarom bid ik steeds voor jouw geluk zodat we ons doel zullen bereiken. De diepste woorden van mijn ziel. Ach, houd niet op mij te beminnen, want je hebt mijn hart gewonnen ondanks dat op dit moment mijn hart zo koud lijkt te zijn als rots en erts. Maar onder dit dolende erts ligt diep verborgen liefdepijn. Jouw beeld waaraan ik denk de hele lieve dag en geen dag verschijnt aan de hemel zonder gindse zon met haar macht en pracht. En ik gedenk, bijzonder in ’t gebed doch in mijn hart onophoudelijke liefdesgloed. Als ik jou zou moeten vergeten dan zou het verdriet me in het graf brengen. Wat ben ik jouw liefde schuldig. Vertel het me, zodat ik weet wat ik jouw liefde schuldig ben. Maak mijn ziel niet ziek die je gewonnen hebt, voor eeuwig jouw geliefde, want wat je uit liefde doet dat gaat dubbel zo goed.

 

 

In een stil en zuiver hart

Een zuiver hart lijkt op een bloem,

Bedauwd door dauw van zonnemacht

in haar binnenste heiligdom

ontvouwt het de mooiste pracht.

Een stil hart geeft vrede

en troost ook bij de grootse pijn

als jij door God bent uitverkoren

Oh kijk in dank hemelwaarts

 

Jouw altijd trouwe geliefde

Hubert

Een zuiver hart slaat steeds in stilte

Voor God en liefde in de nood

Als richtsnoer blijft de eeuwige wil

een trouw hart is verliefd tot in de dood

Daarom ben en blijf ik

steeds in alle verlangens

en pijn van jouw levenspeciaal

in het gevecht des levens

naar lust en pracht

 

Daarom schrijf ik je en groet ik je vele duizenden keren uit het diepst van mijn hart

Bedevaart 1926 Kevelaer

Vlnr:

Hedwig Möller [47],

Dochter Hetty [55] en middenvoor in grijze jas: overbuurvrouw Vulker.

 

Kevelaer is een plaats in de Duitse deelstaat Noord Rijnland-Westfalen en ligt net over de Duitsegrens ter hoogte van Venray. Sinds1642 wordt in dat plaatsje een afbeelding van Maria vereerd die als wonderbaarlijk wordt beschouwd. Het genadebeeld  staat bekend onder de naam ‘Consolatrix Afflictorum’ (troosteres der bedroefden). Voor de katholieken in het overwegend protestante Winterswijk speelde Kevelaer een belangrijke rol. Men ging er veel op bedevaart. Naast devotie was het ook een uitje en menig Achterhoeks Mariabeeld, dat in de woonkamer staat, komt daar vandaan.

 

De diepgelovige Hedwig Möller nam tijdens haar leven regelmatig deel aan de bedevaarten naar Kevelaer, net als haar dochters. Ze vond daar troost voor het leed dat ze in latere jaren regelmatig ondervond.

 

Kort na het overlijden van Hubert kwam Hedwig opnieuw in contact met Gerhard. Het zal nooit duidelijk zijn of hij de nieuwe liefde in haar leven was of dat zij hem trouwde uit behoefte aan troost. Hedwig moet echter beslist onder de indruk geweest zijn van de handelsreiziger in naaimachines. Een gladde en geroutineerde prater met een hang naar geurtjes, brillantine en mooie kleren. Altijd sjiek en uiterst correct gekleed. Beslist een stijlvolle verschijning. Ze trouwen amper twee jaar na het overlijden van Hubert.

Femielie

 

Webmaster Gerhard Kwak

 

Website van de Achterhoekse & Twentse families Kwak, Elschot, ten Thij en Goossen.

 

Neem contact op met:

 

Adres: Wielseweg 3-57, 3896 LA Zeewolde

Email: g.kwak@kpnmail.nl

 

© 2018 - 2020 Gerhard Kwak, Zeewolde.  All Rights Reserved